Mijn terugkeer naar de Moederkerk – door Pater H. Vernooy

Mijn eerste Hoogmis – na 37 jaar doorgebracht te hebben in de conciliekerk – was op zondag 4 maart 2007 in de St.-Antoniuskerk te Zwartemeer. Het was een buitengewone ervaring: God in het centrum van de Heilige Liturgie, de geest van Aanbidding, de Tegenwoordigheid van het Geheim, van het Sacrale, van de Heiligheid. Wat een geestelijke schat ligt er uitgedrukt in het Traditionele H. Misoffer, in woorden, gebaren, en tekenen!

Opmerkelijk is het kolossale onderscheid tussen de Katholieke Heilige Mis en de Novus Ordo met haar desacralisering en banaliteit, haar verlies aan Eerbied en Aanbidding van de werkelijke Tegenwoordigheid van onze Heer in het Allerheiligste Sacrament. Het gaf mij het gevoel als van een thuiskomen in de Moederkerk van eeuwen.

De Overgeleverde H. Mis heeft generaties gelovigen, priesters, kloosterlingen, en katholieke gezinnen geheiligd. En nog heiligt zij ons in het Bloed van Gods Zoon.

Is het niet een afschuwelijke misdaad van de Novus Ordo kerk, dat het feest van het Kostbaar Bloed van Christus, – dat 1 juli wordt gevierd -, met de rang van Festus Primi Classis (1ste Klas), volledig is weggevaagd en afgeschaft?

De Novus Ordo religie van de conciliekerk zal nog moeten bewijzen, dat zij in staat is gelovigen tot heiligheid te brengen. Dat zal zij niet kunnen, omdat ze zelf geen Heiligheid heeft. Nemo dat quod non habet… Niemand geeft wat hij niet heeft. Ze heeft geen Genade en Waarheid (Joh.1,14). Dan heeft ze ook geen geldige sacramenten meer. Want het Kruisoffer vindt zijn voortzetting in het dagelijkse Heilig Misoffer en van daaruit naar de gelovigen in de andere sacramenten. Hiervoor is het Offerpriesterschap onmisbaar.

Zonder Offer is er geen Liefde. Zonder Liefde geen Christendom. Vermindering of volledige verwaarlozing van de Offergedachte leidt tot ineenstorting van beide. Vandaar de leegloop en afname van kerkbezoek, echtscheidingen en gebroken gezinnen, met vreselijke drama’s als gevolg.

Moet men aan de Novus Ordo mis deelnemen? Het antwoord hierop is eenduidig: nee! Wat moet men dan doen? Dan rest ons nog het huisaltaar waar we de Misgebeden bidden en… ons offer laten opdragen door de Heilige Engel (Michaël) in sublime Altare, op Uw hoogverheven Altaar, voor het Aanschijn van Uw Goddelijke Majesteit, opdat wij met alle hemelse zegeningen en genade worden vervuld. De Katholieken in Japan hebben tweehonderd jaar met deze praktijk zonder priesters het katholieke Geloof bewaard, terwijl gelovigen die nu regelmatig aan de nieuwe mis deelnemen, geleidelijk zeker een wereldse mentaliteit aannemen en zo het Geloof verliezen.

Het Christelijk leven is één en al geleefde Heilige Mis met voetgebeden bij de Doop, met Gloria in het Gebed en Lof van God, met het Evangelie in het dagelijkse Belijdenis van het Geloof, met Offers in moeilijkheden en Kruizen, omvorming door de Genade Gods in alle wederwaardigheden van het leven, Communie door de navolging en eenwording met de geliefde Heer en Meester, en het Ite Missa est op het sterfbed en het Laatste Evangelie bij de intocht in het eeuwige Leven, waar wij de Heerlijkheid van de Eniggeborene van de Vader, vol Genade en Waarheid mogen aanschouwen van aangezicht tot aangezicht. Amen!

(foto: St. Antoniuskerk Zwartemeer, nog steeds met H. Missen non una cum, zie http://www.st-antoniuskerk-zwartemeer.nl/)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.